skip to Main Content

Terug naar het ‘normale’ leven

Wanneer kunnen we terug naar het normale leven? Dit is de ‘vraag van één-miljoen-euro’ van deze ‘lockdown’. Sommigen zeggen dat een normaal leven zoals voorheen nooit meer terugkomt. Hoe dan ook er zal een ‘voor’ en ‘na’ deze eerste ‘lockdown’ in onze moderne geschiedenis zijn.

Deze pandemie is de oorzaak van veel stress, lijden en dood. Nooit eerder heeft een virus zoveel impact op de samenleving gehad, voor zover dat wij ons kunnen herinneren. De door de overheid opgelegde ‘lockdown’ heeft tot gevolg dat we er allemaal heel nauw bij betrokken zijn. Alles dat deel uitmaakt van ons leven wordt teruggedrongen: minder geluid, minder volk op straat, minder vervuiling, minder druk door onze consumptiedrang. Je moet nu eten wat jezelf thuis hebt klaargemaakt; ons leven vertraagt; onze ruimte krimpt; onze agenda’s zijn leeg en de kalender voor de komende weken blijft ongebruikt liggen. En dan de eenzaamheid… vooral voor mensen die alleen zijn, en een last zijn voor degenen die een sociaal leven moeten ondersteunen in een gesloten afdeling van een tehuis. En, om zot van te worden… degenen die moeten schipperen tussen opgewonden kinderen, het huishouden en het thuiswerken.

Plotseling is het normale leven voorbij door een microscopisch klein virus.

Je kan je hoofd vullen met geluid of stil worden en nadenken.

De Bijbel vertelt ons de geschiedenis van een man die gevangen zat, nog veel erger dan wij. Ook hij ondervond in zijn leven de gevolgen van zijn op zichzelf gerichte wensen, het zelf de touwtjes in handen willen houden, het alles voor zichzelf doen en niets voor anderen, zeker niet als ze het niet verdiend hebben. Plotseling zet God zijn hele wereld op zijn kop en zit hij gevangen in een heel kleine ruimte: de ingewanden van een hele grote vis. Zijn agenda is schoongeveegd, alle activiteiten op de kalender van de komende weken zijn geschrapt… Hoe moet je hierop reageren? Zeuren dat de regering (of God) dit had kunnen zien aankomen? Er is geen ruimte om rond te lopen, dus houdt je geest zich met van alles bezig en bedenkt allerlei projecten voor straks als alles weer normaal zal zijn. Je kan je hoofd vullen met geluid of stil worden en nadenken. Terugkeren naar het essentiële, tijd bij en met God doorbrengen, om op te ruimen en je te vernederen en je prioriteiten weer in de juiste volgorde te zetten. “Toen mijn ziel in mij bezweek, dacht ik aan de HEERE; mijn gebed kwam tot U,… Maar ik, met dankzegging zal ik U offers brengen; wat ik beloofd heb, zal ik nakomen.” (1)

Nog iemand anders: hij zat gevangen bij de zwijnen nadat hij razend snel zijn leven door egoïsme had verwoest. Dezelfde keuze, ook voor hem: vasthouden aan het recht je eigen leven te leiden of een door God gegeven kans grijpen en je vernederen, berouw hebben en je prioriteiten in de juiste volgorde zetten. “Hij dacht bij zichzelf… ik heb gezondigd, … Ik ga op weg…” (2)

Wat gaan we met deze ‘lockdown’ doen? Verwelkomen als een gelegenheid die God geeft of die afwijzen? Gaan we in tegen de overheid en hun onlogische regels, die onze rechten schenden en waardoor we onze consumptiehonger moeten stillen door streaming, online aankopen, bij de drive-in, of door als eerste naar een winkel te lopen die weer open gaat? Of grijpen we de situatie aan om ons te verootmoedigen en onze prioriteiten te herschikken? Richten we ons op een nieuw ‘normaal’ leven, met de solidariteit die is ontwikkeld, naar anderen, met anderen, zelfs met degenen die het niet verdienen? Zullen we opnieuw leren liefhebben in persoonlijke relaties, meer tijd en liefde geven in de zorg voor elkaar?

God wil met ons praten, een nieuwe richting aan onze leven geven.

Geef ik God een plaats in mijn nieuwe ‘normale leven’ om Zijn stem te horen? Herschik ik mijn prioriteiten, voor Hem en voor de anderen? En in de kerk,… stort je je opnieuw in programma’s en activiteiten of zoek je naar het nieuwe ‘normaal’? God wil met ons praten, een nieuwe richting aan onze leven geven, kijkend naar Hem, naar de ander, naar de familie van God en vooral naar de zwaksten. Laten we ons richten op Hem, die voor ons gevangen zat in de dood om ons te bevrijden van de slavernij van onze passies en ons egoïsme. Hij Die ons bevrijdt en voorbij het graf brengt om ons een nieuw ‘normaal’ leven te geven met Hem, voor Hem en voor de ander.

Zijn we klaar voor de terugkeer naar het ‘normale’ leven?

___________________________
(1) Jona 2:7,9
(2) Lukas 15:17-20

Door:
Eric Zander

Directeur voor de strategie